Ailem depresyonuma inanmıyor, 'kendini topla' diyorlar, ne yapmalıyım?

Depresyon bir irade sorunu değildir

Önce şunu netleştirelim: depresyon bir irade sorunu değildir. Uyku, iştah, enerji, dikkat ve keyif alma gibi işlevleri etkileyen bir tablodur ve bunlar isteyerek düzeltilebilen şeyler değildir. "Kendini topla" demek, bacağı kırık birine "yürüyüver" demek gibidir.

Aileniz neden inanmıyor olabilir?

Aileniz neden inanmıyor olabilir? Çoğu zaman kötü niyetten değil. Bilgi eksikliği en sık nedendir. Bazıları için kabul etmek, kendi paylarını sorgulamak anlamına gelir ve bu zordur. Bazıları için "bizim ailede böyle şeyler olmaz" inancı vardır. Bazıları da çaresizlik hissettiği için, sorunu küçülterek kendini rahatlatır. Bunu anlamak, öfkenizi azaltmasa da beklentinizi düzenlemenize yardım eder.

Anlatma biçiminizi değiştirin

Anlatma biçiminizi değiştirmeyi deneyebilirsiniz. Soyut ifadeler yerine somut ve gözlemlenebilir şeyler kullanın: "Üç haftadır gece ikiden önce uyuyamıyorum", "iki kilo verdim", "iş yerinde basit şeylere odaklanamıyorum", "eskiden sevdiğim hiçbir şey artık bana iyi gelmiyor". Bu tür cümleler, duygusal tartışmaya girmeden durumu görünür kılar.

Benzetme kurmak da işe yarar: "Şeker hastalığı gibi düşün, tedavisi var ve tedavi olmadan geçmiyor."

Üçüncü bir kaynaktan bilgi almaları bazen sizin anlatmanızdan daha etkilidir. Güvenilir bir yazıyı okumaları, bir hekimden bilgi almaları ya da tek bir bilgilendirme görüşmesine katılmaları tutumlarını yumuşatabilir. "Sadece bir kez gel, dinle" teklifi tartışmaktan daha işlevseldir.

Onayları tedavi için şart değil

Ama en önemlisi şu: onayları tedaviye başlamanız için şart değil. Erişkin bir birey olarak destek almak sizin kararınızdır. Onay beklemek, tedaviyi aylarca geciktirebilir ve bu size zarar verir.

Kendinizi korumanın yolları

• Beklentiyi ayarlayın. Herkesin sizi anlamasını sağlayamayabilirsiniz ve bu sizin başarısızlığınız değildir. Enerjinizi ikna etmeye harcamak yerine, iyileşmeye harcamak daha akıllıcadır. İkna çabası da yorucu bir iştir.
• Destek çemberinizi genişletin. Ailenizden alamadığınız desteği başka yerlerden bulabilirsiniz: bir arkadaş, bir akraba, bir meslektaş, bir destek grubu ya da uzmanınız. Tek bir kaynağa bağlı kalmamak, yükü azaltır.
• Sınır koymayı öğrenin. Konu her açıldığında tartışmaya girmek zorunda değilsiniz. "Bu konuyu tartışmak istemiyorum, tedavimi sürdürüyorum" demek yeterlidir. Aynı cümleyi sakin biçimde tekrarlamak, en etkili yöntemdir.
• Tedaviye erişimi pratik olarak da planlayın. Randevu saatini kendinize uygun seçin, ödeme yöntemini düzenleyin, gerekiyorsa ulaşımı ayarlayın. Ailenizin tutumunu uzmanınıza da anlatın; bu bilgi tedavinin parçası olur ve bazen doğrudan üzerinde çalışılacak bir konuya dönüşür.
• Son olarak kendinizi savunmak zorunda hissetmeyin. Yaşadığınız şeyin gerçekliği, başkalarının onayına bağlı değildir.

Ne zaman destek almalı?

Şu durumlarda gecikmeden destek alın:

• Belirtileriniz iki haftadan uzun sürüyorsa
• İşe ya da okula gidemiyorsanız
• Kendinize bakamıyorsanız
• Uyku ve iştahınız bozulduysa
• Umutsuzluk ve değersizlik düşünceleri varsa

Yaşamı sonlandırma düşünceleriniz varsa beklemeyin; acil durumda 112'yi arayın ya da en yakın acil servise başvurun.