Ailem terapiye gitmemi istemiyor, ne yapabilirim?

İtirazın altında ne var?

Önce itirazın altında ne olduğunu anlamak işe yarar. Ailelerin karşı çıkma nedenleri genellikle şunlardır: damgalanma korkusu ("ne derler"), suçluluk ("demek biz iyi yetiştirememişiz"), bilgi eksikliği (terapinin ne olduğunu bilmemek), ilaçla ilgili yanlış inançlar ("bağımlı olur", "kişiliği değişir"), maddi kaygı ve mahremiyet endişesi ("aile içi şeyler dışarı çıkar"). Bu nedenlerin çoğu kötü niyetten değil, korkudan doğar.

Tartışmak yerine kaygıyı hedefleyin

Bu yüzden tartışmak yerine kaygıyı hedefleyin. "Siz beni anlamıyorsunuz" cümlesi kapıyı kapatır. Bunun yerine somut konuşun: "Son aylarda uyuyamıyorum ve derslerime odaklanamıyorum. Bunun için destek almak istiyorum." Belirtiyi anlatmak, karşı tarafın anlamasını kolaylaştırır.

Benzetme de yardımcı olur: "Midem ağrısaydı hekime giderdim, bu da öyle." Basit ama etkili bir çerçevedir.

Mahremiyet kaygısını doğrudan yanıtlayın: terapide anlatılanlar gizlidir ve uzmanın mesleki sorumluluğu bunu korumaktır. Aile bireyleri, sizin onayınız olmadan görüşmenin içeriğini öğrenemez.

Bilgiyi üçüncü bir kaynaktan almak

Bazı ailelerde işe yarayan bir yöntem, bilgiyi üçüncü bir kaynaktan almalarıdır. Güvenilir bir yazıyı okumaları, bir hekimden bilgi almaları ya da tek bir bilgilendirme görüşmesine katılmaları direnci yumuşatabilir. "Sadece bir kez gelip dinle" teklifi, tartışmaktan daha etkilidir.

Onay alamazsanız

Onay alamazsanız ne olur? Yine de gidebilirsiniz. Bunu yaparken pratik birkaç nokta var: görüşme saatini kendinize uygun seçin, gerekiyorsa ödeme yöntemini kendiniz düzenleyin, uzmanınıza ailenizin tutumunu anlatın. Bu bilgi tedavinin parçası olur; hatta bazen asıl çalışılacak konulardan biri haline gelir.

Ergen ve genç yetişkinler

Ergen ve genç yetişkinler için durum daha zor olabilir, çünkü maddi bağımlılık ve aynı evde yaşamak süreci etkiler. Bu durumda okulun rehberlik birimi, üniversitelerin psikolojik danışma merkezleri ve bazı belediyelerin ruh sağlığı birimleri erişilebilir seçeneklerdir. On sekiz yaş altında ebeveyn onayı gerekebilir; ancak güvenlik riski varsa okul ve sağlık kurumları harekete geçmekle yükümlüdür.

Sınır çizmek

Bir sınır çizin. Ailenizin görüşünü dinleyebilirsiniz ama kararınızı tartışmaya açmak zorunda değilsiniz. "Bu konuda kararımı verdim, desteğinizi isterim ama olmasa da devam edeceğim" cümlesi net ve saygılı bir sınırdır.