Deprem sonrası çocuğum çok korkuyor, nasıl yaklaşmalıyım?
Çocuğunuzun tepkileri, yaşananın büyüklüğü düşünüldüğünde beklenen tepkilerdir. Deprem sonrası çocuklarda en sık görülenler şunlardır: anne babadan ayrılmak istememe, tek başına uyuyamama, karanlıktan korkma, küçük seslerde irkilme, sürekli deprem sorusu sormak, depremi oyunda tekrar tekrar canlandırmak, altını ıslatma ya da parmak emme gibi geriye dönüşler, iştah değişiklikleri, karın ağrısı ve baş ağrısı, sinirlilik, okula gitmek istememe.
Yaşa göre tepkiler
Yaşa göre görünüm değişir. Küçük çocuklarda tepki oyun ve bedensel belirtilerle çıkar. Okul çağında sorular ve korkular sözle ifade edilir. Ergenlerde ise öfke, içe kapanma, uyku bozukluğu ve bazen aşırı sorumluluk alma görülür.
Ne yapmalısınız?
Ne yapmalısınız?
- Önce kendi sakinliğinizi koruyun. Çocuklar tehlikeyi sizin yüzünüzden okur. Kaygılı bir ebeveynin yanında güvenlik duygusu kurulamaz. Kendi kaygınızı yönetmek için destek almak, çocuğunuza yaptığınız en doğrudan yardımlardan biridir.
- Sonra dürüst ve yaşa uygun bilgi verin. Yalan söylemeyin, ama ayrıntıya boğmayın. "Deprem oldu, bazı binalar zarar gördü. Şu an güvendeyiz ve ben senin yanındayım." Küçük çocuklara "bir daha olmayacak" demeyin; söz tutulamayınca güven kırılır. Bunun yerine hazırlığı anlatın: "Olursa ne yapacağımızı biliyoruz."
- Hazırlığı birlikte yapın. Çanta hazırlamak, toplanma yerini belirlemek, tatbikat yapmak, masa altına girmeyi oyunlaştırmak. Kontrol duygusu, korkunun en iyi panzehiridir. Çocuk hazırlık sürecine katıldığında çaresizlik azalır.
- Rutini geri getirin. Uyku saatleri, öğünler, okul, oyun. Rutin, çocuğa dünyanın yeniden öngörülebilir olduğunu anlatır. Bu, söylenen hiçbir cümleden daha etkilidir.
- Duyguya alan açın. "Korkma" demek yerine "korkman çok normal, ben de korktum" deyin. Duygunun adlandırılması, onun yönetilebilir hâle gelmesini sağlar.
- Oyuna izin verin. Çocuklar travmayı oyunla işler. Depremi oyuncaklarla canlandırması ürkütücü görünebilir ama bu sağlıklı bir işlemedir. Müdahale etmeyin; yalnız oyun sürekli aynı yerde takılıyor ve çocuk her seferinde daha çok sıkıntılanıyorsa uzman desteği gerekir.
- Haber ve görüntüleri sınırlayın. Tekrarlayan yıkım görüntüleri, çocukta olayın yeniden ve yeniden yaşandığı hissini yaratır. Televizyonu kapatın, sosyal medya erişimini denetleyin.
- Yakın temasa izin verin. Bir süre yanınızda uyumak istemesi olağandır. Bunu geçici bir düzen olarak kabul edin ve zamanla kademeli olarak kendi yatağına dönmesini destekleyin: önce odanızda yerde, sonra kendi odasında siz yanındayken, sonra tek başına.
Kayıp yaşandıysa
Kayıplar varsa yas ayrı bir başlıktır. Çocuklara açık ve yaşa uygun bilgi verilmelidir; "uyudu" ya da "gitti" gibi ifadeler kafa karışıklığı ve korku yaratır.
Okulla iş birliği kurun. Öğretmenin durumu bilmesi, sınıf içinde uygun yaklaşımı sağlar.
Ne zaman uzmana başvurmalı?
Şu durumlarda uzmana başvurun:
- Belirtiler bir aydan uzun sürüyor ve azalmıyorsa
- Okula gidemiyorsa
- Uyku ciddi biçimde bozulduysa
- Konuşmayı bıraktıysa
- Sürekli tetikte ve irkilir hâldeyse
- Kâbuslar sürüyorsa
- Gelişiminde belirgin geriye dönüşler varsa
- Oyun ve sosyal ilişkilerden tamamen çekildiyse
Çocuk ve ergen psikiyatrisi değerlendirmesi, travma sonrası tabloları etkili biçimde tedavi eder ve erken başvuru süreci belirgin biçimde kısaltır.
Bu konuda ücretsiz testler
Birkaç dakikada çözebilir, kendinizi daha iyi tanıyabilirsiniz. Testler tanı koymaz.
Çocuklarıma Yeterince İlgileniyor muyum Testi?
Ebeveynlik yolculuğunda çocuklarınıza ayırdığınız zamanın ve ilginin kalitesini değerlendiren, farkındalı...
4 dk · ÜcretsizTesti çöz
Çocuklarda Kaygı Testi (Ebeveyn İçin)
Çocuğunuz sürekli endişeleniyor, okul sabahları karın ağrısından yakınıyor ya da sizden ayrılamıyor mu? A...
5 dk · ÜcretsizTesti çöz
TSSB (Travma Sonrası Stres) Testi
Yaşadığınız zorlu olayların etkilerini ve stres düzeyinizi anlamaya yardımcı, travma sonrası belirtileri...
5 dk · ÜcretsizTesti çöz
Bu yanıt genel bilgilendirme amaçlıdır; kişiye özel muayene, tanı ya da tedavinin yerini tutmaz. Belirtileriniz sürüyorsa bir ruh sağlığı uzmanına başvurun. Kendinize ya da bir başkasına zarar verme düşünceniz varsa hemen 112'yi arayın.
